فکر- حقید فکر

فکر- حقید فکر

فکرلش بو- انسانگه خاص اینگ عالی خصوصیت! اؤی سیز انسان جان سیز تنه دیر. فکرلشدن آلینگن لذّت، حضور- حلاوت باشقه نرسه لرده بؤلمسه کیره ک. فکر آدمنی کؤکلرگه کؤتریب سینوتیره دی؛ کؤزلرینگنی یرگه قره تیب أیغله ته دی هم. فکر آدمنی باشقه لرنینگ اؤی- فکری بیلن یوزلنتیره دی. فکرلشده حرکت، اینگیش و اینگیلیش بار. اؤی-اندیشه انسان ذاتینی یاووزلیک غباریدن اریته دی، تربیه له یدی، کمالات چؤقّیسیگه آلیب چیقه دی و کیشینی توبنلیکدن اسره یدی. بیر سؤز بیلن ائتگنده تفکّر کیشی نینگ جوهرینی، إیچکی قیافه سینی آچیب بیره دی.
انسانلر حیاتی دوامیده إیکّی تور فکرگه دوچ کیلشه دی: بیری توبن اؤی بؤلسه؛ إیکِّنچیسی ایزگو وعالی اندیشه دیر. انسان ذاتن، انه شو یاووزلیک یاییوچی و ایزگولیک تره تووچی فکرلر آره سیده یششگه محکومدیر.
هر بیر دور و زمانده ایزگو فکرلردن کؤره، یاووز، توبن فره شلرنینگ بازاری چقّان، خریداری کؤپ؛ جمعیتگه زیان- ضرری هم مؤل بؤله دی. عکسینچه، گؤزه ل، عموم بشری فکرلرنینگ دوکانی کساد، بازراری ساووق، طرفدارلری ایسه، آز بؤلیشه دی. شونیسی بارکه، هیچ کیم اؤزی پیشیرگن آشنی شور دیئمه یدی. اینگ توبن و خرافی فکرنی اینگ عالی حقیقت تفکّر، دیه ساتیشه دی. بو إیکّی قره مه- قرشیلیک نینگ توب ماهیتی منه بونده ی:
بیری موهوملیک و ابسورت بؤلسه، إیکّینچیسی انیق وآچیقلیکدیر. دنیاویلیک طرفدارلری موهوملیکنی تن آلمی، اوندن یوز اؤگیره دیلر؛ بیراق خیالی دنیا و موهوماتچیلر دنیاویلیک دستورخوانیدن( علم و تیکنالوژی) آزوقله نیشگه مجبور. سادّه چه ائتگنده، بیری قداق قؤللر إیله آلمه کؤچه تینی یرگه قده ب حاصلگه کیلتیرسه؛ إیکّینچیسی:« آلمه پیش، آغزیمگه توش»- دیدی. بیری چین و گؤزه ل حیات آنه زمین و ماما قویاش یالقینلری آستیده دیسه؛ ینه بیری حقیقی حیات قاره یر آستیده، دیب بیله دی. بشریت بو اؤرته ده سرسان وسرگردان...